Gelir sınıfları çoğu zaman “ne kadar kazanıyorum?” sorusuna indirgenir; oysa büyük resim, gelirin yanında birikmiş varlıklar, harcama esnekliği, borç/gelir oranı, beklenmedik şoklara dayanıklılık ve yaşam kalitesi göstergelerinin birleşimidir. Bu yazı dizisinde “Gelir ve Yaşam Kalitesi Piramidi” perspektifiyle, en alttaki aşırı yoksulluktan en üstteki milyarder segmentine kadar uzanan katmanları Türkiye gerçekliğine tercüme edeceğim. Çünkü aynı maaşı alan iki kişi arasında bile barınma güvenliği (kira mı, mülk mü), finansal tampon (kaç aylık gideri karşılayan nakit), sigorta ve emeklilik hakları, çocukların eğitim bütçesi ve hatta tatil tercihleri dramatik biçimde farklılaşır. Piramidin alt katmanları hayatta kalma ve temel ihtiyaçları yönetme odağındayken, orta sınıfta gündem “stabilite ve öngörülebilirlik” olur; üst orta sınıfta ise portföy çeşitlendirme, nitelikli yatırımcı eşiği, premium hizmetlere erişim ve yaşam tarzı optimizasyonu devreye girer. Daha yukarıda varlıklı, ultra zengin ve milyoner katmanlarında ise konu artık gelirden çok varlık yönetimi, vergi ve miras planlaması, kurumsal yapılandırma ve sermaye verimliliğidir. Bu çerçeve sana sadece “hangi sınıftayım?” cevabını değil, bir üst segmente geçmek için hangi kaldıraçlara odaklanman gerektiğini de gösterecek: önce gelir istikrarı, sonra borç disiplini, sonra varlık birikimi ve en sonda ölçeklenebilir gelir kaynakları. Devam eden bölümlerde her katmanı kriterlerle açacağım: alt katmanlarda temel ihtiyaç, alt orta sınıfta acil durum fonu, orta sınıfta mülkiyet ve düzenli yatırım, üst orta sınıfta ise likidite yönetimi ve portföy çeşitlendirme. Okurken kendine şu KPI’ları sor: Gelirim kaç kaynaktan geliyor, giderlerimin yüzde kaçı zorunlu, kaç aylık acil durum fonum var, net servetim artıyor mu ve bugün işi kaybetsem kaç gün “operasyonel” kalabilirim? Bu cevaplar, piramitteki yerini anlamak için yeterlidir.
